پخش زنده
امروز: -
همزمان با فرارسیدن روز بزرگداشت شیخ صفیالدین اردبیلی، آیین بزرگداشت این عارف، امروز در فضای مجازی برگزار شد.

به گزارش خبرگزاری صداوسیما، محمود شالویی رئیس انجمن آثار و مفاخر فرهنگی در این مراسم اظهار کرد: اولیای الهی جهان را از منظری دیگر میبینند و دل آنان به نور الهی روشن شده است. از اینرو، شناخت حقیقت وجودی آنان برای کسانی که تنها به ظاهر زندگی آنان مینگرند، آسان نیست.
وی، شیخ صفیالدین اردبیلی را از برجستهترین پیران طریقت و از نامدارترین چهرههای عرفانی ایران دانست و گفت: اردبیل از دیرباز خاستگاه عالمان، عارفان و اندیشمندانی بزرگ بوده و شخصیتهایی همچون شیخ صفیالدین، مقدس اردبیلی و محقق اردبیلی، هر یک بخشی از هویت علمی و معنوی این سرزمین را شکل دادهاند.
رئیس انجمن آثار و مفاخر فرهنگی با یادکرد از مرحوم آیتالله علی مشکینی افزود: آن عالم ربانی با شیوه خاص خود در موعظه و دعوت مردم به تقوا، نمونهای از عالمانی بود که سخنانشان از دل برمیآمد و بر دل مینشست و مخاطبان را به تأمل در مسیر بندگی و معرفت فرا میخواند.
وی تأکید کرد: یادآوری نام و سیره این بزرگان، نه از آن روست که آنان به یاد ما نیازمند باشند، بلکه جامعه امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند بهرهگیری از تجربههای معنوی و معرفتی آنان است تا راه عبور از دشواریهای زندگی را بهتر بشناسد.
شالویی در ادامه با اشاره به جایگاه ممتاز شیخ صفیالدین اردبیلی در تاریخ ایران، اظهار کرد: این عارف بزرگ نه تنها در روزگار خود منشأ آثار و برکات فراوان بود، بلکه تأثیر معنوی و فرهنگی او در قرنهای بعد نیز استمرار یافت و سلسلهای از اندیشه و معنویت را در این سرزمین پایهگذاری کرد.
وی افزود: سرزمین ایران در جایجای خود، از شرق تا غرب و از شمال تا جنوب، خاستگاه شخصیتهایی بوده است که نه تنها بر فرهنگ ایران، بلکه بر تمدن اسلامی و جهان تأثیر گذاشتهاند و شیخ صفیالدین اردبیلی یکی از برجستهترین این چهرههاست.
شالویی در پایان تصریح کرد: معرفی هرچه بیشتر این بزرگان، بهویژه برای نسل جوان، زمینه آشنایی عمیقتر جامعه با میراث فرهنگی و معنوی ایران را فراهم میآورد و میتواند چراغ راه آینده باشد. امیدواریم خداوند توفیق بهرهگیری از سیره و اندیشه این بزرگان را بیش از پیش نصیب همگان فرماید.
منوچهر صدوقیسها مدرس و پژوهشگر حکمت و عرفان اسلامی در این مراسم طی سخنانی با تأکید بر ضرورت تفکیک میان دو مفهوم «عرفان» و «تصوف» اظهار کرد: این دو عنوان، اگرچه ارتباط و تعامل فراوانی با یکدیگر دارند، اما مترادف نیستند و هر یک موضوع، مبادی و مسائل خاص خود را دارند. از همین رو، شیخ صفیالدین را باید از بزرگترین مشایخ تصوف حقیقی ایران دانست.
وی با بیان اینکه تصوف حقیقتی ریشهدار در فرهنگ اسلامی است، افزود: برخلاف دیدگاهی که منشأ تصوف اسلامی را بیرون از اسلام میداند، این حقیقت از صدر اسلام و همزمان با نزول قرآن کریم در فرهنگ اسلامی حضور داشته و یکی از ارکان مهم این فرهنگ به شمار میآید.
صدوقیسها با استناد به کتاب «صفوه الصفا»گفت: شیخ صفیالدین در کنار تبیین مبانی تصوف، با صراحت در برابر صوفیان دروغین ایستادگی میکرد. او کسانی را که تنها ظاهر صوفیانه داشتند اما در باطن مردم را گمراه میکردند، به گرگی تشبیه میکند که در لباس میش وارد گله شده است تا به آن آسیب برساند.
وی ادامه داد: از نگاه شیخ صفی، کسانی که دین و معنویت را وسیله معاش و کسب منفعت قرار میدهند، بزرگترین آسیب را به حقیقت تصوف وارد میکنند و به همین دلیل، او همواره بر پالایش این مسیر از مدعیان تأکید داشت.
مولف کتاب«تاریخ حکماو عرفای متأخر بر ملاصدرا» با اشاره به بخش دیگری از سخنان شیخ صفی درباره «ذکر» گفت: شیخ صفی معتقد بود مخالفت با ذکر الهی، برخاسته از بیماری نفس انسان است؛ زیرا ذکر، نورانیتی ایجاد میکند که عیبهای نفس را آشکار میسازد و کسانی که خواهان پنهان ماندن این کاستیها هستند، با ذکر و اهل ذکر مخالفت میکنند.
صدوقیسها در ادامه به جایگاه علمی شیخ صفی نیز پرداخت و اظهار کرد: یکی از نکات مهم اندیشه او، تبیین دقیق مراحل سیر و سلوک معنوی است. شیخ صفی در بیان مراتب سلوک، بر «سیر الیالله»، «سیر فیالله» و «سیر معالله» تأکید میکند و این بیان، نشاندهنده عمق معرفت و جایگاه علمی او در حوزه عرفان اسلامی است.