ای قهرمانِ قصه ها، «ماکان»! ...

به گزارش خبرگزاری صداوسیما، رضا اسماعیلی، شاعر، برای ماکان نصیری از کودکان مدرسه میناب که در جنایت آمریکایی - صهیونسیتی جاوید اثر شد، شعری سروده است.

تنگِ غروب است و دلم آشوب
تو قابِ چشمم عکس تو مونده
ای نوگل پرپر به دست باد!
داغت دلِ دُنیارو سوزونده

یادم نمیره رنگِ چشماتو
روشن تر از لبخند دریا بود
در سینۀ پاک تو یک خورشید
گُل‌خنده.هات شیرین و زیبا بود

دست سخاوتمند تو هر روز
واسه پرستو دونه می‌پاشید
از پُشت اَبرا مِهر عالم‌تاب
اسم تورو از عشق می پُرسید

تو مثل بارون مهربون بودی
دُنیا به لبخند تو عادت داشت
پروانه یاس مهربونی‌رو
از باغِ لبخند تو بر می‌داشت

اون روز رفتی و دلم لرزید
من اسم اعظم رو قسم خوردم
جنگنده‌ها تو آسمون بودند
من آب ریختم پُشتِ تو، مُردم

من «آیت الکُرسی» برات خوندم
پُشت سرِ تو آب پاشیدم
حسِ غریبی داشتم، بی‌تو
تو خواب، کابوسِ بدی دیدم

رفتی و موشک‌های بی‌احساس
روی دل من داغ باریدند
شد مدرسه آوار و گل پژمرد
پروانه‌ها از شهر کوچیدند

می‌بینمت هر روز تو کوچه
با هم‌کلاسی.های دیروزت
من مانده‌ام با یاد تو تنها
من مانده‌ام با داغ جان‌سوزت

فردا گل و آیینه می باره
از آسمون کشور ایران
فردا تو جاویدالاثر هستی
ای قهرمانِ قصه ها، «ماکان»!